کتاب‌های امام ابن القیم الجوزیه . رحمه الله

درباره امام ابن القیم الجوزیه . رحمه الله

امام ابن قیم الجوزیه، ابوعبدالله شمس‌الدین محمد بن ابی‌بکر بن ایوب زرعی دمشقی حنبلی، از عالمان نام‌آور سده هشتم هجری است. او بیشتر با لقب «ابن قیم الجوزیه» یا «ابن القیم» شناخته می‌شود؛ لقبی که با منصب پدرش در مدرسه جوزیه دمشق پیوند دارد. سال تولد او ۶۹۱ق و سال وفاتش ۷۵۱ق است. درباره محل دقیق تولد او میان منابع اختلافی جزئی دیده می‌شود، اما زندگی علمی و وفات او با دمشق گره خورده است.

ابن قیم در محیط علمی دمشق پرورش یافت و در حدیث، فقه، اصول و زبان عربی از استادان گوناگون بهره برد. ابن تیمیه مهم‌ترین استاد او بود و ملازمت علمی با وی در شکل‌گیری روش فکری و تألیفی ابن قیم نقشی اساسی داشت. ابن قیم در فقه حنبلی، تفسیر، حدیث، اعتقاد، اخلاق و سلوک آثاری پدید آورد که در آنها توجه به نصوص شرعی، استدلال فقهی و تربیت قلب در کنار هم دیده می‌شود.

از شناخته‌شده‌ترین کتاب‌های او ترجمه فارسی تهذیب مدارج السالکین است؛ اثری که منازل بندگی و سیر انسان به سوی خدا را بررسی می‌کند. ترجمه فارسی مختصر زاد المعاد نیز با محوریت هدایت و سیره پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم، از آثار پرارجاع او به شمار می‌آید. کتاب ترجمه فارسی طریق الهجرتین و باب السعادتین به موضوع بندگی و راه سعادت می‌پردازد و ترجمه ی فارسی الوابل الصیب و رافع الکلم الطیب از کتاب‌های مشهور او در باب ذکر و آثار آن است. همچنین رساله تبکیه او با عنوان «زاد المهاجر الی ربه» در فروشگاه با نام ترجمه فارسی زاد المهاجر در دسترس است.

میراث علمی ابن قیم، گستره‌ای از مباحث علمی و عملی را دربر می‌گیرد: از فتوا و اجتهاد در «اعلام الموقعین» تا مسائل اخلاقی و تربیتی در آثاری مانند «الداء والدواء» و «اغاثة اللهفان». نثر پرشور، توجه به اصلاح فرد و جامعه و پیوند دادن دانش دینی با عمل و تزکیه، از ویژگی‌های برجسته نوشته‌های اوست.